Jeśli...

Jeśli czujesz się samotna czy samotny i chcesz się z kimś spotkać aby wyżalić się, porozmawiać, poradzić - zapraszam.

Jestem gotowa Ci pomóc, wesprzeć poprzez spotkanie, rozmowę, konsultację mailową...
Napisz, zadzwoń, umów się na spotkanie.

Początek wiosny, to zawsze dobry czas, aby zrobić coś dla siebie...!

Pozdrawiam
Małgorzata Podniesińska, psycholog

Sytuacja kryzysowa a system wsparcia społecznego

Chiński ideogram kryzysu

Tak długo, jak sami nie potrzebujemy pomocy, bądź nie znajdujemy się w sytuacji zagrożenia, możemy nie zauważać, ile pomocy otrzymujemy od innych. Możemy nie wiedzieć, że wśród nas są ludzie, którzy udzielą nam pomocy w sytuacji dla nas trudnej (ale również dopiero w trudnej sytuacji możemy przekonać się, że ludzie od których oczekiwalibyśmy pomocy, nie udzielą nam jej wcale…)
Kryzys czyli stan dezorganizacji, w którym człowiek staje w obliczu zniweczenia ważnych celów życiowych lub głębokiego zaburzenia swego cyklu życiowego i metod radzenia sobie z czynnikami stresu. Odnosi się do trudności przeżywanych w związku z zaburzeniem, a nie do samego zaburzenia. Stan przerażenia, lęku, zagubienia, bezradności, poczucia nieodwracalnej straty i bezsilności w obliczu chaosu.

 System społecznego wsparcia to ludzie i instytucje, które mogą służyć realną pomocą w zwykłych warunkach życia i w sytuacji psychologicznego i psychospołecznego kryzysu.

Cechą charakterystyczną naturalnego systemu wsparcia jest otwarcie na pomoc, zdolność do współpracy, troska o dobro innych, uznawanie bliskich za wartość własnego życia, za wartość tak znaczącą, że dba się i walczy o dobro bliskich, ich stan i zachowanie związków z nimi.

Nieobecność systemu wsparcia, a więc skrajna samotność czy wyobcowanie z grup społecznych  może być zagrożeniem dla życia człowieka. Odkrycie pustki w sytuacji kryzysu i przekonanie, że na bliskich nie ma co liczyć, zmusza osobę w kryzysie do bezwzględnego oparcia się na własnych możliwościach działania, a to często nie jest możliwe ze względu na jej stan psychiczny. Osoby w kryzysie przeżywają lęk, bezradność, utratę nadziei, zachowują się biernie, ulegle, bądź są agresywne, pobudzone, niezdolne do skupienia uwagi na rozmówcy i rozmowie.
            Kluczowym momentem jest dotarcie do rzeczywistego źródła kryzysu – często nie jest nim to, co początkowo klient uważa za przyczynę swoich trudności. Znalezienie rzeczywistej przyczyny (choć zwykle trudne i czasochłonne) jest warunkiem skutecznej współpracy z klientem.
            Wiele osób żyje przez wiele lat w przekonaniu, że są wokół ludzie, którzy mogą w każdej chwili przyjść im z pomocą. Nigdy nie sprawdzają czy ta pomoc jest możliwa i czują się społecznie zabezpieczeni. Żyją i działają, opierając się na wyimaginowanym systemie społecznego wsparcia, chociaż wsparcie to w rzeczywistości nie istnieje… Niebezpieczeństwem takiej sytuacji jest odkrycie braku możliwości realnej pomocy w sytuacji kryzysu. Samo to odkrycie może stać się źródłem poważnego psychicznego załamania.
            Stwierdzono, że ludzie najbardziej oczekują wsparcia emocjonalnego. Pozytywna relacja wsparcia jest tym większa, im bardziej to wsparcie jest oczekiwane i trafne. Doniosła jest informacja zwrotna, że uczucia te są rozumiane i akceptowane. Możliwość odreagowania emocji zmniejsza ich intensywność, zwiększa realistyczną ocenę własnej sytuacji, pozwala uzyskać akceptację i zrozumienie ze strony otoczenia.
            Dla osoby będącej w sytuacji kryzysu psychologicznego czy psychospołecznego wymienione aspekty niejednokrotnie stają się bazą dzięki której mają szansę na szybsze i skuteczniejsze uporanie się z zaistniałymi problemami.

Oprac. Małgorzata Podniesińska, psycholog

Źródło: Badura-Madej, W. (1999). Wybrane zagadnienia interwencji kryzysowej. Poradnik dla pracowników socjalnych. Katowice: „Śląsk”.

Kontrowersje dotyczące hipnozy jako metody w psychoterapii

Ze względu na brak jednoznacznej definicji zjawiska hipnozy i teoretycznych podstaw jego występowania, pojawiają się liczne kontrowersje dotyczące stosowania tej metody, między innymi w psychoterapii.

Podstawowym problemem dla każdego terapeuty hipnotyzera jest ocena uzyskanego transu. Augustynek (2008) podkreśla, iż muszą oni liczyć się z możliwością, iż hipnotyzowany – świadomie lub nie – może symulować przyjecie sugestii. I dodaje, że nie zawsze wystarcza obserwacja zachowania hipnotyzowanego ponieważ może on nie odróżniać rzeczywistego transu od symulowanego.

Na przykład Hilgrad (1965, za Augustynek, 2008) dostrzega to niebezpieczeństwo i tak komentuje ten fakt: „W praktyce sytuacja nie wygląda tak źle. Większość pacjentów wykazuje chęć rzetelnej współpracy, podobnie jak w przypadku badań np. zainteresowań i osobowości, gdzie istnieje taka sama możliwość zafałszowań”.

Kontrowersje

Wśród kontrowersji pojawiających się najczęściej, znajdują się m.in. takie, które mówią: 

(1)Hipnoza nie ma wpływu na intelekt i zachowanie

A co z procesami  pamięciowymi, takimi jak przypominanie, niepamięć (amnezja hipnotyczna) czy uczenie się?  Poprawa przypominania sobie pod hipnozą (hipermnezja hipnotyczna), jak podaje Augustynek (2008) jest przedmiotem wielu badań naukowych, a jej bibliografia w samym języku angielskim, to ponad tysiąc pozycji. Terapeuta, w trakcie terapii ma do dyspozycji dwa odmienne sposoby do uzyskania zapomnianych i wypartych treści przez hipnotyzowanego: sugerowanie łatwości w przypominaniu oraz sugerowanie pod hipnozą regresji, czyli powrotu do minionych zdarzeń, przeżyć i form zachowania. Do chwili obecnej nie jest jasne jakie czynniki mają wpływ na wielkość hipermnezji i nie wszystkie zostały dotąd dostatecznie poznane. „Wpływ wielu czynników na przypominanie pod hipnozą jest, jak dotąd, nieznany lub, co najmniej kontrowersyjny. Young

Rejestracja on-line

Szanowni Państwo,

w związku z zainteresowaniem Klientów/Pacjentów rejestracją on-line, została uruchomiona nowa strona www.psychologwroclaw-rejestracja.blogspot.com

(...) Strona została utworzona w celu umożliwienia Państwu elektronicznej rejestracji wizyty w  PRYWATNEJ PRAKTYCE PSYCHOLOGICZNEJ MAŁGORZATA PODNIESIŃSKA
W tej opcji zainteresowana osoba sama wybiera najbardziej odpowiadający jej termin - dzień i godzinę - w bieżącym miesiącu.

Chcąc się zarejestrować należy:
Czytaj więcej

Pozdrawiam i zapraszam do korzystania również z tej praktycznej usługi.
Małgorzata Podniesińska, psycholog

Jak się umówić na wizytę

PRYWATNA PRAKTYKA PSYCHOLOGICZNA
MAŁGORZATA PODNIESIŃSKA

Szanowni Państwo

W celu umówienia wizyty można:

(1) Opisać swój problem i przesłać na adres e-mail: psychologwroclaw.pl@gmail.com

Wyślij swój list (e-mail) z opisem problemu i pytaniami. Postaraj się opisać swój problem w sposób wyczerpujący. Podaj te wszystkie informacje, które Twoim zdaniem są ważne dla sytuacji, którą opisujesz. Nie przekraczaj jednak liczby 1600 znaków (tj. ok. jedna strona znormalizowana). Nie jest konieczne podawanie danych osobowych. Możesz podpisać się swoim imieniem lub pseudonimem. Nie musisz podawać informacji/danych, które chcesz szczególnie chronić.

(2) Zarejestrować się telefonicznie:

tel.kom. : +48 733 580 723 

Więcej informacji TUTAJ...

Pozdrawiam
Małgorzata Podniesińska, psycholog

Anoreksja (jadłowstręt psychiczny - anorexia nervosa)

Anoreksja psychiczna to zaburzenie, które dotyka coraz więcej osób. Dlatego postanowiłam raz jeszcze wrócić do tematu i tym razem zamieścić Państwu w całości obszerny artykuł poświęcony temu groźnemu zaburzeniu, jakim jest jadłowstręt psychiczny czyli anorexia nervosa.

Pozdrawiam i życzę interesującej oraz pożytecznej lektury
Małgorzata Podniesińska, psycholog

PRYWATNA PRAKTYKA PSYCHOLOGICZNA
MAŁGORZATA PODNIESIŃSKA

Zaburzenia odżywiania towarzyszyły człowiekowi od wieków (chociaż w innym kontekście i w znacznie mniejszym nasileniu).

 Różni autorzy wskazują na rozmaite uwarunkowania zaburzeń jedzenia. Niekiedy, w potocznej opinii, zaburzenia odżywiania rozumiane są jako efekt źle prowadzonej kuracji odchudzającej.

Adolf  Meyer  (twórca tzw. „szkoły psychobiologicznej”) był pierwszym, który całościowo uwzględnił czynniki biologiczne i psychologiczne w rozumieniu anoreksji psychicznej. Prof. Maria Orwid  twierdzi, że separacja/indywiduacja pacjenta od osób znaczących w rodzinie pełni kluczową rolę w syndromie zaburzeń jedzenia. Według niej doszukiwanie się jedynej przyczyny sprawczej odpowiedzialnej całkowicie za wystąpienie tak skomplikowanego syndromu (jakim są zaburzenia jedzenia) w obowiązującym modelu kulturowym poprzez dążenie do uzyskania idealnej sylwetki, jest myśleniem skrajnym  i niezgodnym z doświadczeniami klinicystów (szczególnie psychiatrów i psychoterapeutów). Niemniej jednak, problem anoreksji (jak i wiele innych zaburzeń) w obecnym okresie historycznym może wiązać się z obowiązującymi modelami wyglądu, stylu bycia czy jedzenia. Przykładowo, szeroko lansowany model urody i sylwetki kobiecej, społeczne oczekiwania w odniesieniu do stosowania diety oraz ideał niezależnej, stawiającej sobie wymagania kobiety. Szczupłość, zakładająca kontrolę jedzenia, staje się synonimem silnej woli i perfekcjonizmu.

Sen, czym jest i jak go interpretować

Jeśli chcesz wiedzieć, jak interpretować swój sen
i co o nim mógłby powiedzieć Freud,
a jak widziałby jego znaczenie Jung,
umów się ze mną na wizytę.
Jak się umówić TUTAJ
Pozdrawiam
Małgorzata Podniesińska, psycholog

Pomimo całych dziesięcioleci poświęconych na badania dotyczące snu, naukowcy nadal nie są pewni jaką funkcję on pełni w naszym mózgu. Zgadzają się natomiast w jednej kwestii, iż sen jest jednocześnie biologiczną koniecznością i psychologiczna zagadką.

Sny do psychologii wprowadził Zygmunt Freud i to on powiedział, że warto się nimi zajmować. On też twierdził, że marzenia senne ukrywają nasze nieświadome życzenia.
Freud jest autorem pięknej frazy: "Sny są królewską drogą do nieświadomości".

Tymczasem według teorii Carla G. Junga senne symbole są wiadomością od naszej nieświadomości, a ich rozszyfrowanie pomaga rozwiązać nasze wewnętrzne konflikty.
Jung twierdził, że: "Sen przypomina teatr, w którym śniący jest sceną, aktorem, suflerem, producentem, autorem, widownią i krytykiem".

Z kolei Lance Storm, psycholog i pracownik naukowy Uniwersytetu w Adelajdzie, na podstawie badań obserwujących mózg, potwierdza że obrazy senne mogą stanowić wskazówkę do psychologicznych wglądów i znacząco pomóc w psychoterapii. 

Oprac. Małgorzata Podniesińska, psycholog