 | |
| Jeśli masz podobny problem, skontaktuj się ze mną i umów na spotkanie aby dowiedzieć się, jak mogę Ci pomóc... Małgorzata Podniesińska, psycholog +48 733 580 723 e-mail: psychologwroclaw.pl@gmail.com |
Narodziny erytrofobii
Proces czerwienienia się twarzy to pozostałość po przodkach, którzy często musieli stawać do walki. Przybierająca purpurową barwę twarz miała wyrażać gotowość do starcia i tym samym wystraszyć przeciwnika. Nagłe czerwienie się ludzkiej twarzy nie zanikło i pojawia się w niektórych sytuacjach społecznych, np. podczas publicznych wystąpień, spotkań z obcymi ludźmi czy wtedy, gdy ktoś się nam przygląda i ocenia nas.
Najczęściej fobia ta
rozwija się u osób, którym w dzieciństwie nie okazywano miłości, i które
w efekcie tego, w dorosłym życiu są emocjonalnie niedojrzałe, mają duże
trudności w okazywaniu uczuć, w odczuwaniu spontanicznej radości z życia
i w kochaniu innych ludzi. Typowe dla nich są także emocjonalne
konflikty, nierozwiązane problemy oraz poczucie winy i wstydu.
Rozwojowi erytrofobii sprzyjają zwłaszcza te okresy, w których dana osoba czuje się oceniana przez innych, odrzucana i jednocześnie ma poczucie winy.
Zaburzenie to zwykle pojawia się po jakimś wielkim przeżyciu emocjonalnym.
Taka sytuacja może być skutkiem np. utraty kogoś bliskiego, nieudanego występu publicznego, wejścia w nowe środowisko społeczne i tym podobne sytuacje.
Momentem przełomowym dla powstania choroby, czyli bezpośrednią przyczyną zrodzenia się lęku przed czerwienieniem się (prawie zawsze) jest zwrócenie uwagi przez osobę trzecią. To z kolei aktywizuje myśli czy taki objaw jest czymś normalnym powodując kolejne lęki przed wikłaniem się w takie sytuacje, w których zaczerwienienie może pojawić się nagle.
Stopniowo powstaje błędne koło, którego przyczyna tkwi zarówno w zniekształconym procesie myślowym danej osoby, jak i w przesadnej reakcji organizmu na zdenerwowanie.
Rozwojowi erytrofobii sprzyjają zwłaszcza te okresy, w których dana osoba czuje się oceniana przez innych, odrzucana i jednocześnie ma poczucie winy.
Zaburzenie to zwykle pojawia się po jakimś wielkim przeżyciu emocjonalnym.
Taka sytuacja może być skutkiem np. utraty kogoś bliskiego, nieudanego występu publicznego, wejścia w nowe środowisko społeczne i tym podobne sytuacje.
Momentem przełomowym dla powstania choroby, czyli bezpośrednią przyczyną zrodzenia się lęku przed czerwienieniem się (prawie zawsze) jest zwrócenie uwagi przez osobę trzecią. To z kolei aktywizuje myśli czy taki objaw jest czymś normalnym powodując kolejne lęki przed wikłaniem się w takie sytuacje, w których zaczerwienienie może pojawić się nagle.
Stopniowo powstaje błędne koło, którego przyczyna tkwi zarówno w zniekształconym procesie myślowym danej osoby, jak i w przesadnej reakcji organizmu na zdenerwowanie.
Czerwienienie
może stać się upartym i obezwładniającym objawem, który często poważnie
ogranicza społeczne życie człowieka i utrudnia jego interpersonalne relacje.
Erytrofobia, co to takiego
Erythrophobia pochodzi od grec. "erythros" (czerwony) i "phobos" (strach). Erythros w ang. znaczy "rumień" (zapalenie skóry, które powoduje zaczerwienienie) i "erythrocyte" (czerwone krwinki).
Badania przeprowadzone u pacjentów z erytrofobią dowiodły obecności nieprawidłowych reakcji autonomicznego układu nerwowego (AUN) na stres psychiczny.
Rumieniec twarzy jest procesem fizjologicznym, który może wystąpić po wysiłku, narażeniu na ciepło lub na podrażnienia skóry. Spowodowany jest wzrostem krwi w naczyniach włosowatych na twarzy i szyi. Ma związek z zakłopotaniem, zarówno u mężczyzn, jak i kobiet i jest objawem zastępującym społecznie akceptowane ekspresje emocjonalne. Erytrofobia może również odnosić się do strachu przed czerwonym kolorem, który może symbolizować krew.
