Przeżycia człowieka i świat jego znaczeń

Pojęcie losu człowieka, zdaniem Marii Straś-Romanowskiej (1992), jest złożone i odnosi się do dwu różnych poziomów życia człowieka: do poziomu istnienia (poziom obiektywny, obejmujący obserwowalne zdarzenia, fakty z  życia jednostki) oraz poziomu przeżywania (poziom subiektywistyczny, związany z osobliwym aspektem ludzkiej kondycji, przejawiający się w przeżywaniu zdarzeń i odkrywaniu ich sensu, w dokonywaniu wyborów, formułowaniu celów oraz działaniach nacechowanych sensem). Te dwa poziomy zjawisk konstytuujących ludzki los ilustruje autorka metaforą linii czy drogi życiowej jednostki, gdzie poziom konieczności, istnienia to długość, kształt i ostateczny kierunek linii (można go nazwać linią przeznaczenia), natomiast poziom przeżyciowy (fenomenologiczny) to treść i koloryt, jakimi jednostka nasyca, wypełnia i ubarwia ową linię. Przeżycia zawsze wiążą się z kontekstem osobowym, tzn. z przeszłymi doświadczeniami jednostki, zakodowanymi w jej cielesności i psychice, charakterystycznym dla niej rodzajem wrażliwości, nastawieniami, preferencjami, celami, sposobem rozumienia i  interpretowania świata (Zajonc, 1985).

Oprac. Małgorzata Podniesińska

Straś-Romanowska, M. (1992). Los człowieka jako problem psychologiczny. Podstawy teoretyczne. Wrocław:   Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

Zajonc, R. B. (1985). Uczucia a myślenie. Nie trzeba się domyślać, by wiedzieć, co się woli. Przegląd Psychologiczny 1, 27-72.

Nieśmiałość - ciche psychologiczne więzienie / Shyness - quiet psychological prison...

(...) Nieśmiałość jest rodzajem upośledzenia psychicznego, które może okaleczyć człowieka w takim samym stopniu, jak kalectwo fizyczne, a jego skutki mogą być niszczycielskie. Jeśli pragniesz tańczyć a boisz się spróbować, jeśli uważasz się za osobę mało atrakcyjną i ciągle troszczysz się o to jak inni cię odbierają, co myślą o tobie, jakie robisz na nich wrażenie, jeśli podczas publicznego wystąpienia lub innych stresowych sytuacji trzęsą ci się ręce, drżą nogi a twarz oblewa rumieniec to z pewnością należysz do osób, które mocno przeżywają swoją nieśmiałość i robisz wszystko aby usunąć się w cień, kiedy tylko jest to możliwe. Nieśmiały zawsze przegapia i traci okazje. Taniec, przyjaźń, miłość, seks – wszystko to jest dla niego osiągalne tak samo jak dla innych, ale on nie robi pierwszego kroku, a gdy ktoś drugi wychodzi z inicjatywą, wówczas nieśmiały wycofuje się do swojego psychologicznego więzienia – uważa prof. Philip G. Zimbardo, znany badacz nieśmiałości.

Cały artykuł TUTAJ / Click here...!

Nie czekaj na jutro...

Matka Teresa z Kalkuty

Szukając materiałów na temat salutogenetycznej koncepcji zdrowia Arona Antonovsky`ego trafiłam na artykuł mówiący o nadziei, w którym znalazłam piękne, mądre i wzruszające słowa Matki Teresy.

Matka Teresa z Kalkuty twierdziła, że  chcąc okazać komuś swoją miłość, prawdziwie kogoś wesprzeć czy skutecznie komuś pomóc, należy to zrobić jak najszybciej - nie odwlekać, nie czekać na dogodny moment.

„Miłosierdzie i miłość zaczyna się dzisiaj. Dzisiaj ktoś cierpi, dzisiaj jest ktoś na ulicy, dzisiaj ktoś jest głodny. Nasza praca zaczyna się dzisiaj. Wczoraj przeminęło. Jutro jeszcze nie przyszło. Nie czekaj na jutro. Jeżeli nie nakarmimy głodnych dzisiaj, jutro już ich nie będzie.”

Oto miara i postulat zaangażowania  w potrzeby innych osób w kategoriach: "tu i teraz" na rzecz ludzi potrzebujących, którzy żyją najbliżej nas. Trzeba nam kochać, zanim inni odejdą…

Być może i nam również zabraknie czasu na miłość. A zatem trzeba nam kochać. Również trzeba nam kochać m i m o  w s z y s t k o. Mimo naszej kruchości i słabości.

… i koniecznie „dzisiaj”, gdyż rzeczywiście „jutro” może już być za późno…

Oprac. Małgorzata Podniesińska

Nie jesteś sam / You are not alone...

If you have bad days and need someone to talk...
If you have problems life, emotional or personality...
If you have problems can not be solve...
If you want to recover your dreams...
If...
CLICK HERE

Jeśli masz gorsze dni i potrzebujesz z kimś porozmawiać...

Jeśli jesteś na zakręcie życiowym, uczuciowym lub osobowościowym...

Jeśli masz problemy nie do rozwiązania...

Jeśli chcesz odzyskać swoje marzenia...

Jeśli...
KLIKNIJ TUTAJ

Sposób narracji, a potrzeba bliskości

Dan P. McAdams jest autorem narracyjnego wskaźnika „potrzeby bliskości”. Wskaźnik ten objawia się pragnieniem ciepłych i bliskich kontaktów z ludźmi.

TAT (Test Apercepcji Tematycznej)

Według  McAdams`a natężenie potrzeby bliskości u danego człowieka można m.in. ocenić przyznając określoną liczbę punktów pewnym wątkom w opowiadaniach snutych na podstawie  obrazków pokazywanych w  Teście Apercepcji Tematycznej Murray`a (ang. Thematic  Apperception Test - TAT).  Ludzie zajmujący wysokie pozycje na skali bliskości rzeczywiście różnią się od ludzi o niskich wynikach w tej skali). „Uważani są przez innych za ciepłych i naturalnych, więcej czasu zajmuje im myślenie o kontaktach z ludźmi, częściej się uśmiechają i częściej nawiązują kontakt wzrokowy, mają dobre samopoczucie, a w opowiadaniach o swoim życiu przykładają szczególną wagę do ciepła, bliskości i zrozumienia w kontaktach z innymi. Kobiety mają wyższe wyniki w tej skali niż mężczyźni (…)”, (Pervin, 2005).

Autor wskaźnika „potrzeby bliskości” twierdzi, że „Ludzie tworzą różne historie, aby nadać swojemu życiu sens”.  Jednocześnie podkreśla, iż wprawdzie  nie ma dwóch identycznych historii, ale „Istnieją jednak pewne typowe postacie wątki, tematy i intrygi, przykrawane przez ludzi do ich własnego życia”. I dodaje, że historie, jakie ludzie opowiadają o własnym życiu „pozwalają lepiej ich zrozumieć niż cechy, motywy, schematy czy inne pojęcia używane przez psychologię osobowości.”, (Pervin, 2005).

Pervin, L. A. (2005). Psychologia osobowości. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

Oprac. Małgorzata Podniesińska

Nadzieja / Hope

Susan Seddon

Nadzieja to oczekiwanie, że uda się zrealizować własne cele, które pojawią się, kiedy człowiek staje przed jakimś zadaniem.

Nadzieja, to jedna z tak zwanych emocji prospektywnych. Czyli tak jak strach skierowana jest na przyszłość (ale znaczeniowo przeciwstawna wobec strachu).

Nadzieja (korzystne przewidywanie przyszłości) „wymaga współwystępowania dwóch rodzajów przekonań: o tym, że zrealizowanie celu jest możliwe oraz że wiadomo, jak to zrobić (…)

Ktoś z wysoką nadzieją może powiedzieć…

(1 ) Mam przed sobą dobrą przyszłość.

(2) Liczę na pomyślny obrót zdarzeń.

(3) Nie ma dla mnie sytuacji bez szans.

(4) Nie boję się przyszłości.
(5) Moje życie zmieni się na lepsze.

(6) Zdobędę to, do czego dążę.” (Trzebińska,2008).


Trzebińska, E. (2008). Psychologia pozytywna. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie i Profesjonalne.

Oprac. Małgorzata Podniesińska